Rezultat II tury wyborów prezydenta RP w Krzyżownikach-Smochowicach

Proporzec Prezydenta
Rzeczpospolitej Polskiej

Wczoraj, w niedzielę 24 maja 2015 r., odbyła się II tura wyborów na urząd Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. 

Mieszkańcy Osiedla Krzyżowniki-Smochowice w Poznaniu, podobnie jak przed dwoma tygodniami, głosowali w Obwodowych Komisjach Wyborczych nr 221, 222 i 223 zlokalizowanych w Zespole Szkół nr 1 im. prof. Józefa Kostrzewskiego przy ul. Leśnowolskiej 35.

Łącznie uprawnionych do głosowania było 6.426 osób, spośród których w wyborach wzięły udział 4.272, co oznacza, że frekwencja wyborcza w Krzyżownikach-Smochowicach wyniosła 66,48% i była wyższa od prognozowanej średniej frekwencji w kraju o 11%; w porównaniu do głosowania sprzed dwóch tygodni frekwencja na osiedlu wzrosła o 8,7%.

Bronisław Komorowski uzyskał poparcie 2.769 wyborców (64,82%), a na Andrzeja Dudę zagłosowało 1.442 wyborców (33,75%). We wszystkich trzech komisjach oddano w sumie 61 głosów nieważnych, co stanowi 1,43% ogółu oddanych głosów (w I turze było ich zaledwie 0,62%).

Wyniki II tury wyborów prezydenckich w Krzyżownikach-Smochowicach bardzo znacząco odbiegają od średnich wyników w kraju, gdzie według ostatecznego sondażu pracowni IPSOS zwyciężył Andrzej Duda zdobywając poparcie 52% wyborców, ale także od średnich prognozowanych wyników w województwie wielkopolskim, gdzie urzędujący prezydent otrzymał poparcie rzędu 57,3%, a jego konkurent 42,7%.

Andrzej Duda, nowo wybrany prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, rozpocznie urzędowanie 6 sierpnia br. po złożeniu ślubowania przed Zgromadzeniem Narodowym. 

Czytaj również: Rezultat I tury wyborów prezydenckich w Krzyżownikach-Smochowicach

Rezultat I tury wyborów prezydenckich w Krzyżownikach-Smochowicach

Wybory prezydenckie 2015

Wczoraj, 10 maja 2015 r., odbyły się wybory na urząd Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. 

Osiedle Krzyżowniki-Smochowice w Poznaniu zostało podzielone na trzy obwody głosowania (221, 222 i 223) z siedzibami komisji w Zespole Szkół nr 1 im. prof. Józefa Kostrzewskiego przy ul. Leśnowolskiej 35. Łącznie uprawnionych do głosowania było 6.471 osób. Do urn udało się 3.739 wyborców (kilkadziesiąt osób spoza Smochowic oddało głosy na podstawie zaświadczeń o prawie do głosowania – wielu z nich było uczestnikami uroczystości pierwszokomunijnych odbywających się tej niedzieli w parafii p.w. Imienia Maryi); oznacza to, że frekwencja wyborcza w Krzyżownikach-Smochowicach wyniosła 57,78% i była wyższa od prognozowanej średniej frekwencji w kraju o blisko 9%.

Największe poparcie mieszkańców Osiedla zyskał Bronisław Komorowski,  na którego swoje głosy oddało 1781 wyborców (47,63%); drugi w kolejności był Andrzej Duda, którego poparło 894 wyborców (23,91%); trzecie miejsce zdobył Paweł Kukiz, który uzyskał 681 głosów (18,21%). 

Liczba głosów oddanych na pozostałych ośmiu kandydatów była w sumie o niemal połowę niższa od wyniku ostatniego z tych trzech. I tak: Janusz Korwin-Mikke uzyskał 113 głosów (3,02%), Janusz Palikot – 78 (2,09%), Magdalena Ogórek – 58 (1,55%), Adam Jarubas – 24 (0,64%), Grzegorz Braun – 22 (0,59%), Paweł Tanajno – 16 (0,43%), Marian Kowalski – 12 (0,32%) i Jacek Wilk – 10 (0,27%). 

Wszystkie trzy komisje wyborcze doliczyły się w sumie 23 głosów nieważnych, co stanowi 0,62% wszystkich oddanych głosów.

Wyniki I tury wyborów prezydenckich w Krzyżownikach-Smochowicach  znacząco odbiegają od średnich wyników w kraju, gdzie, wg sondażu late pool pracowni IPSOS, największe poparcie wyborców zdobył Andrzej Duda; wyniki te są bardziej zbliżone do średnich prognozowanych rezultatów wyborów na obszarze Wielkopolski, choć wynik Bronisława Komorowskiego w Smochowicach jest o 7% wyższy niż średni wynik tego kandydata w województwie. 

II tura wyborów odbędzie się za dwa tygodnie, 24 maja. Podział Krzyżownik-Smochowic na obwody głosowania oraz siedziba komisji wyborczych pozostaną niezmienione.

Darowizna państwa Jaskułów

Dziś publikuję kolejny, już historyczny dokument, którego w blogu będącym czymś na kształt kroniki Krzyżownik i Smochowic zabraknąć nie może. Jest to akt notarialny, którym Stanisław Jasukuła, rolnik z Krzyżownik, podarował gminie Tarnowo Podgórne parcelę pod budowę szkoły przy dzisiejszej ul. Leśnowolskiej. 

Notarialny akt darowizny
gruntu pod budowę
szkoły w Krzyżownikach
(kliknij, aby powiększyć)

Stanisław i Katarzyna Jaskułowie byli jednymi z bardziej majętnych mieszkańców wsi. Ich gospodarstwo znajdowało się przy dzisiejszej ul. Słupskiej i przed parcelacją w 1952 r. obejmowało obszar od ul. Słupskiej na zachodzie, do dzisiejszej ul. Elbląskiej na wschodzie.  Małżeństwo Jaskułów było jak dotąd chyba największymi dobroczyńcami tutejszej społeczności; to dzięki ich darowiźnie w 1934 r. Krzyżownikach powstał cmentarz parafialny i, tuż przed wybuchem II wojny światowej, nowa szkoła (stara, o wiele mniejsza, znajdowała się w budynku przy ul. Słupskiej 60). 

Notarialny akt darowizny parceli pod budowę szkoły został spisany w kancelarii dr Witolda Jeszkego w dniu 7 grudnia 1935 r. W kancelarii „stawił się osobiście znany i do działań prawnych zdolny: Jaskuła Stanisław, rolnik, zamieszkały w Krzyżownikach, powiat Poznań”, i oświadczył m.in.: 

„Jako właściciel nieruchomości, zapisanych w księgach wieczystych Krzyżowniki powiat Poznań (…) zapisani są ja, Stanisław Jaskuła i żona moja Jaskułowa Katarzyna w małżeńskiej wspólności majątkowej. Niniejszym zaofiarowuję Gromadzie Krzyżowniki i Gminie Tarnowo-Podgórne zawarcie następującego kontraktu darowizny(…): przyczem oświadczam, że żona moja Jaskułowa Katarzyna przystąpi do niniejszego dokumentu oddzielnym aktem notarjalnym. 

Grunty Jaskułów przed parcelacją
w 1952 r. na aktualnym planie osiedla
(kliknij, aby powiększyć)

Paragraf pierwszy. Stanisław i Katarzyna Jaskułowie darują niniejszym Gromadzie Krzyżowniki i Gminie Tarnowo-Podgórne na tychże wyłączną własność z opisanych wyżej nieruchomości następnie bliżej oznaczoną parcelę: Powierzchnia przedmiotowej parceli wynosi osiemtysięcy pięćset metrów kwadratowych i położona jest w Krzyżownikach przy granicy nieruchomości Piechockiego Stanisława z Krzyżownik. Długość tej parceli wynosi mniejwięcej stotrzydzieści metrów, a długość mniejwięcej pięćdzesiątpięć metrów. Granice tej parceli są na miejscu uwidocznione. 

Paragraf drugi. Stanisław i Katarzyna małżonkowie Jaskułowie darują opisaną wyżej parcelę pod budowę szkoły siedmioklasowej powszechnej.

Paragraf trzeci. Oddanie darowanej parceli w posiadanie obdarowanej nastąpi po przyjęciu niniejszej oferty. Użytki i ciężary przechodzą na obdarowaną Gromadę Krzyżowniki i Gminę Tarnowo-Podgórne z dniem oddania parceli w posiadanie. 

Paragraf czwarty. Przewłaszeczenie nastąpi po przyjęciu niniejszej oferty przez obdarowaną oraz po zatwierdzeniu umowy darowizny przez właściwe władze administracyjne. 

 (…) Wartość przedmiotu podaję na tysiąc dwieście złotych. (…) Przyjęcie niniejszej oferty uważać należy za dokonane przez złożenie odnośnych oświadczeń do protokołu notarjalnego. Przyjęcie tej oferty nastąpić winno do dnia trzydziestego kwietnia tysiącdziewięćsettrzydziestegoszóstego roku”. 

Szkoła rzeczywiście powstała, a w jej murach wychowała się już kilka pokoleń mieszkańców Krzyżownik-Smochowic. 

Ale w tej beczce miodu jest także łyżka dziegciu. Otóż w połowie lat 90 XX w. okazało się, że stan prawny działki, na której stoi obecny Zespół Szkół nr 1 w Poznaniu nadal pozostaje nieuregulowany. Stanisław Jaskuła zaznaczył w akcie darowizny, że jego żona Katarzyna „przystąpi do niniejszego dokumentu oddzielnym aktem notarialnym” i że „przewłaszeczenie nastąpi po przyjęciu niniejszej oferty przez obdarowaną [gminę] oraz po zatwierdzeniu umowy darowizny przez właściwe władze administracyjne”. Niestety, nie udało się odnaleźć dokumentów świadczących o tym, że Katarzyna Jaskułowa potwierdziła darowiznę męża, ani dokumentów świadczących o tym, że Gmina Tarnowo Podgórne taką darowiznę przyjęła. Wydaje się, że nie mogło być inaczej, skoro zdecydowano o budowie szkoły. Może dokumenty zaginęły podczas wojny? Niewykluczone jednak, że tych formalności po prostu nie dopełniono. Tak czy inaczej w 1999 r. przedstawiciele miasta byli zmuszeni zawrzeć ze spadkobiercami Katarzyny Jaskułowej ugodę w tej sprawie. Ale o jej warunkach i trudnościach z tym związanych napiszę w jednym z kolejnych wpisów. Podobnie jak o parcelacji pozostałego gruntu Jaskułów w 1952 r.